Załoga Westerplatte pododdziałem fortecznym – polemika.

 

 

W numerze 6/2024 czasopisma „Wojna i pamięć”, opublikowano artykuł „Dostosowanie struktury organizacyjnej Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte do działań obronnych w 1939 r. w porównaniu do organizacji innych oddziałów fortecznych”, autorstwa Ryszarda Rybki i Wojciecha Samóla. Autorzy stawiają w nim tezę, mówiącą że pododdział obsadzający wymienioną placówkę miał charakter kompanii specjalnej (fortecznej) – zatem analogiczny do innych tego typu jednostek, jakie formowano w okresie międzywojennym w Polsce dla obsady zespołów fortyfikacji stałych. W mojej ocenie takie ujęcie nie oddaje prawidłowo historycznej rzeczywistości.

FUNDAMENTOWANIE WARTOWNI NA WESTERPLATTE

 

W maju bieżącego roku, w wyniku prowadzonych prac archeologicznych, odsłonięto relikty dolnych partii wartowni nr 5. Wespół z wcześniejszym odkryciem fundamentu „kabiny bojowej” wartowni nr 1 (w jej pierwotnej lokalizacji) oraz dokumentacją pomiarową i fotograficzną wytworzoną w związku z akcją jej przesunięcia w 1967 roku, pozwala to podjąć analizę sposobu fundamentowania obu obiektów w kontekście analogicznych rozwiązań stosowanych w polskich obiektach fortyfikacji stałej. Porównanie takie powinno uzupełnić naszą wiedzę na temat rzeczywistej wartości wartowni jako obiektów obronnych.

REKONSTRUKCJA WYGLĄDU WARTOWNI NR 5 Z WESTERPLATTE – POLEMIKA

We wrześniu bieżącego roku, w czasopiśmie „Odkrywca” (nr 9/2021) ukazał się artykuł „Wartownia 5 na Westerplatte. Jak mogła wyglądać?”. Jego autor, Marcin Dudek (dalej: M.D.), na podstawie „zdalnej” (bez bezpośredniego dostępu) analizy, odsłoniętych w trakcie badań archeologicznych, dolnych partii wartowni nr 5 oraz ikonografii historycznej, podjął próbę rekonstrukcji pierwotnego wyglądu i rozplanowania obiektu.